Reisupdate #13: Laatste werkdag.

geplaatst in: Reisupdate | 2

Reisupdate #13: Laatste werkdag.

De aller-, allerlaatste werkdag brak aan. De tijd gaat hier zo snel! Vandaag wilden we natuurlijk zoveel mogelijk klussen afronden. Aan het einde van middag maakten we dan ook met z’n alleen een rondje langs de projecten, zodat we al het harde werk samen nog eens konden bekijken.
Het huisje van de oude mevrouw is zo goed als af, de laatste ‘finishing touches’ maken de lokale bouwvakkers nog af. Het lerarenhuis zijn we heel ver mee. Omdat hier bij aankomst de fundering nog niet lag, is hier heel hard gewerkt om het huis zo ver mogelijk af te krijgen. En omdat we het zo goed doen, is er zelfs een 2e fundering naast gekomen. Edwin, de lokale aannemer zorgt dat het huis wordt afgebouwd. Hij is zelf erg blij dat we weggaan waarschijnlijk, want ons Hollandse tempo is na 8 dagen teveel geworden. Hij deelde wel ‘visitekaartjes’ uit in de vorm van strookjes papier met zijn naam en telefoonnummer erop.
Het aanleggen van de elektra was nog flink doorpezen, na honderden meters buizen en draden trekken waren er toch wat tegenvallers. Zo bleek de waterleiding best dicht onder het grondoppervlak te liggen waardoor we deze in 2 dagen 3x geraakt hebben, Ruben heeft hierbij de koppositie genomen met 2 treffers. Nou ja, leiding, soms was het een ingegraven tuinslang. Gelukkig roep je hier heel hard: ‘plumber, plumber’ en dan staat er ook direct een loodgieter die het fikst. Ook de bestelde grondkabel van 27 meter bleek te kort. Ze wisten heel, heel, heel zeker bij de Malawiaanse bouwmarkt dat het 27 meter was. Maar ons Hollandse centimeters ter plaatse maten toch echt niet meer dan 23 meter. Dus dat werd 4 meter improviseren, maar ook dat is gelukt.
De lasser heeft het druk, want naast het lassen van de laatste stoelframes vanmorgen, heeft de groep ook ontdekt dat deze man alles kan lassen. Van kapotte scheppen en hakbijlen, tot op maat gemaakte ijzerwaren voor de speeltoestellen. Dit laatste project maakt iedereen creatief! De wip van de electriciteitspaal, een nieuwe schommel van autobanden en zelfs een basket met de kleuren van de Nederlandse vlag zijn vervaardigd op het schoolplein van Bolera Palms School. Wat jammer dat het vakantie is en we niet kunnen zien hoe de kinderen reageren als ze het zien.
Verder hebben we de hele week al het mysterie van de verdwenen schroeven. Je kunt je misschien voorstellen wat er gebeurt als er 26 mensen op 4 verschillende plekken aan het klussen zijn. Dan raakt er nog wel eens iets kwijt. Vaak vinden we het terug, behalve de schroeven, die worden gehaald en zijn vervolgens verdwenen. Waarheen? Geen idee. Wie ze heeft? Ook geen idee. Het zal waarschijnlijk altijd een mysterie blijven.
De laatste dagen wordt er ook steeds meer over eten gepraat, het eten hier is geweldig, maar gerechten als een broodje kapsalon, pizza, frikandel speciaal en patatje oorlog hoor ik vaak. Misschien dat iemand in Zeewolde de snackbars vast kan inseinen om hun voorraad op peil te brengen.
Om 18.00 uur werden we verwacht op het terras voor een verrassing en wat voor één: Rita sprak haar dankbaarheid uit en trakteerde ons op een show van Malawiaanse dansers in prachtige pakken met maskers en met veel meer ritmegevoel dan wij met z’n allen bij elkaar. Bijzonder!
Om 20.00 uur begint de bonte avond, de inschrijvingen stromen nog niet echt binnen, maar we vertrouwen om het improvisatie- en creatief talent van de groep.
20.45 uur: Na een vertraging van een kwartier begon dan toch echt de bonte avond. De organisatie, bestaande uit Maaike en Lennard praatte het hele zooitje bij elkaar. In totaal waren er 7 optredens. Startend met onze schrijfster Karlien samen met Bert op het nummer ‘Paradise by the dashboard light’. Het werd groots uitgepakt waar zelfs de kledingstukken van uitvlogen… – Hier zijn geen beelden van -.
Het volgende optreden waren de dames en heren van de ‘feesttent’ oftewel : Pieter, Maaike, Maresa, Stefan en Jurrian. Nadat ongeveer de hele reis Pieter het nummer ‘Fuifje’ heeft gezongen was dit natuurlijk ook het liedje van deze tent voor de bonte avond.
Ruben, Bart, Lennard en Erben waren levende poppen waarbij twee heren met handdoeken over het hoofd een grappig gesprek met elkaar hadden terwijl de andere 2 jongens moesten playbacken wat de jongens zeiden.
Na dit verhaaltje was het tijd voor een korte pauze waar we een rondje van de penningmeester kregen. Om tijdens het nuttige van het drankje het liedje ‘Chie Chie Wau’ werd uitgevoerd door Fokelien en Robbin en iedereen volledig mee deed.
Buiten het grappig en onserieuse gedoe werd het toch echt serieus. Iedereen werd stil van het prachtige gezang van Trijnet onder leiding van Erben en Lennard op de gitaar.
Als laatste sloot Maaike af samen met Eva en Anne met ‘Op een onbewoond eiland’.
Na een bonte avond vol gezelligheid moest er natuurlijk ook een winnaar uitgekozen worden. Het was al snel duidelijk dat Karlien en Bert de bonte avond gewonnen hadden. Op deze winst werd vervolgens een goede borrel gedronken.
De avond ging door tot in de laatste uurtjes met de desbetreffende drankjes. Het werd gezellig en gezelliger. Dat zelfs op een gegeven moment Robbin samen met Fokelien met kleren en al het zwembad insprongen. Gevolgd door meerdere gekken – We noemen geen namen maar wel een paar : Lennard, Pieter, CARLA en Stefan – en zelfs een bijzonder ding; Karlien die na d’r zwemdiploma nooit meer kopje onder ging, heeft op deze avond ook een nat pak gehaald en een flinke duik genomen in het zwembad.
De avond kwam zo ten einde en kon iedereen goed zijn roes uitslapen.
Straks om 13.00 uur komt de bus ons halen, het tentenkamp wordt afgebroken en plots duiken er vele beesten op van onder de tenten. Veel van ons laten hun werkschoenen en kleding hier. We geven dit aan de mannen bij de werkplaats, zij kunnen het hard gebruiken of geven het aan mensen hier. Zelf in het dorp uitdelen leidt waarschijnlijk tot taferelen waar de drie dwaze dagen bij de Bijenkorf niks bij zijn.
Wij gaan de laatste dingen opruimen en ons voorbereiden op de terugreis. Morgenavond rond 23.00 uur hopen we terug te zijn bij Enter in Zeewolde. Tot dan!
Karlien & Robbin


Reisupdate #13: Laatste werkdag.De aller-, allerlaatste werkdag brak aan. De tijd gaat hier zo snel! Vandaag wilden we natuurlijk…… (Lees verder op: https://diaconalereis.nl/reisupdate-13-laatste-werkdag/ )#bolerapalmsschool Bolera Palms School

Geplaatst door Malawigroep 2019 op Woensdag 31 juli 2019

2 Responses

  1. John

    Weer een mooie belevenis! Jullie kunnen trots zijn op wat jullie gerealiseerd hebben👊 Goede terugreis en veilig thuiskomen!

    Fijn om jullie te hebben kunnen volgen!

  2. Renske

    Ik heb genoten van jullie verhalen. Wat een prachtig werk doen jullie en dit is ook een mooie ervaring.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *