Reisupdate #4: Kerkdienst.

geplaatst in: Reisupdate | 4

Reisupdate #4: Kerkdienst.

Het is zondag, ja ook in Malawi. Het ontbijt stond om half 8 voor ons klaar. De planning van de dag was vrij eenvoudig. We zouden om 9 uur opgehaald worden om naar een lokale kerk te gaan in het dorp. Natuurlijk opgewacht door zo’n 50 kinderen onderweg. Met die kinderen aan de hand liepen we richting de kerk. Bij de kerk aangekomen ging de voorganger uitleggen hoe het er hier aan toe ging. De kinderen hadden buiten mini BKL, met liedjes en verhalen. De volwassenen gingen naar binnen wij volgden hen. De dienst begon om 9:30, wat in Afrikaanse tijd 9:45 is. Het gaat allemaal rustiger en mensen lopen halverwege de dienst nog gewoon naar binnen, wat mij (Anne) daar aan op viel was dat iedereen eerst ging knielen naar het altaar en toen gingen zitten.
Voor mij (Erben) voelde het direct Afrika toen alle mensen in de kerk gingen zingen en dansen. Zo’n fibe krijg je in een doodgewone Nederlandse kerk vast niet voor elkaar. Gewoon zonder enige muzikale begeleiding begonnen personen liederen te zingen. Een willekeurig persoon begon een lied te zingen, en andere sprongen gewoon in. Klonk heel vet aangezien het allemaal ook meerstemmig gezongen werd.
Toen kwam het feest; wij mochten ons optreden doen. We werden naar voren geroepen en mochten als “zeer professioneel” koor één lied zingen; Lees je Bijbel, Bid elke dag. Dat klonk zó goed dat we direct daarna toch nóg een lied mochten gaan zingen; het Onze Vader. Daarna hervatte de kerkdienst met een kleine preek en veel lezingen, waar wij natuurlijk geen bal van begrepen in het Afrikaanse taaltje. Later in de dienst werden alle lezingen kort opgesomd in het Engels voor ons.

Twee kerels gingen voor in de kerk staan met afwasteiltjes. Huh wat krijgen we nou? Afwassen? Nee het was voor een doodgewone collecte, maar in twee verschillende rijen; mannen en vrouwen gescheiden. Leuk feitje; we gingen met de hele groep aan de mannenkant in de kerk zitten. OEPS! De lokale stoelproductie heeft een kleine vertraging volgens mij aangezien we op de grond moesten zitten. En dat we de hele tijd moesten gaan staan en vervolgens weer zitten was voor vele een hele klus. Zelfs de jongeren voelden zich al een beetje oud worden.

Toen de dienst afgelopen was werd ons gevraagd om te zingen terwijl alle andere kerkgangers de kerk verlieten. Zonder succes, want iedereen bleef in de kerk terwijl we zongen. Het dansje bij ‘Lees je Bijbel’ was blijkbaar erg leuk om te doen voor de kerkgangers. ‘Doe je deur nog op slot’ deed het helemaal goed; de mensen vonden gekraak van sleutels erg grappig en deden vrolijk mee. Volgens mij bleef de deur echt op slot aangezien nog niemand de kerk had verlaten.

Na de dienst was het tijd om langs alle projecten te lopen. Kijken hoe alles in elkaar zit en dergelijke. Eerst liepen we langs het huisje voor het vrouwtje dat HIV-kindjes opvangt. Dit huisje ziet er al goed uit; een muur zit er al in en de hoeken zijn al gemetseld. Vervolgens nog even langs het maïsvrouwtje met haar “maïsmeel fabriekje”, hier maakte zij maïsmeel wat de kindjes op de lokale school als maaltijd kregen in de vorm van een maïspapje. Daarna maar even richting school. Het terrein op lopend en het hek zat al vol beladen met kinderen. Alle kinderen wilde natuurlijk weer een handje, box, of high-five. Iedereen moest zich even voorstellen. Bart heet vanaf deze dag in Afrika Tom en noemen we Jurrian, Paapie. Dat is tegenwoordig ook het enige wat die kinderen kunnen roepen. Een beetje met flesjes op een gitaarkoffer slaan werkt bij de kinderen ook al om mee te gaan zingen en klappen, heel leuk om mee te maken! Super veel enthousiasme dat die kinderen hebben. Voor elk klein dingetje al, bijvoorbeeld een box of handje vast houden.
Het was tijd om de kindjes gedag te zeggen en richting het lerarenhuisje te waggelen. Er staat nu nog helemaal niks, afgezien van bomen, struiken en gras. Morgen mogen we aan de bak om de boel daar kaal te halen en te gaan graven voor de fundering.

Tijd om terug naar het verblijf te gaan met 10 kinderen aan de hand. Heel makkelijk om van ze los te komen. Je hoeft alleen maar ‘bye bye’ te zeggen en ze laten je hand los. Alsof het is geprogrammeerd.

Onderweg weer onze ‘Resort uil’ tegen gekomen die als gewoonlijk erg gehumeurd naar ons toe kijkt. Wat natuurlijk resulteert in een 10 minuut durende fotosessie uitgevoerd door verschillende personen die wij vanwege een privacywet niet zullen vermelden😉.

Na duizenden Giga Bytes aan uilenfoto’s was het weer tijd voor een duikje, een douche, een boekje, spelletjes. Maar vooral niet te vergeten, een héél geniaal plan van onze Obbin; watervolleybal. Vanwege een enorme groepsdruk is iedereen toch nog het water in gegaan. Een hele intense pot met genoeg Malawiaanse toeschouwers die zich er wel mee konden vermaken. De wat kleinere mensen tegen de grotere mensen (de kleine mensen konden niet zo goed in het diepere deel van het zwembad spelen, dat bleek uit de 2e set😉). Toen werd het koud en was iedereen in mum van tijd ook het zwembad uit.

Als niemand weet wat je moet gaan doen, wat doe je dan? Een potje kaarten natuurlijk! Ook fijn met een drankje. Zeker als je drankje 2 keer wordt omgeschopt omdat je steeds met je voet tegen de poot van de tafel aan trapt als je op je stoel gaat zitten (ik spreek uit ervaring, wie o wie). Ook leuk om tijdens het spelen nieuwe regels te bedenken om de pot nóg langer te laten duren en nog meer mensen de neiging te laten geven om je naar de grond te werken. Zo meteen wordt zo’n meesterwerk in gang gezet en volgens mij gaat dat wel even duren. Hopen dat we onze vlucht naar Nederland niet missen. Of we moeten in het vliegtuig maar verder.

Net gegeten en klaar met blog schrijven want het is tijd voor een lange pot meester klootzakken.

Afrikaanse groeten uit Malawi,
Erben Wilzing & Anne Hummel

Tot morgen!
(PS; wij waren getuigen van het frisdrank-incident, misschien zelfs dader)


Reisupdate #4: Kerkdienst.Het is zondag, ja ook in Malawi. Het ontbijt stond om half 8 voor ons klaar. De planning van de dag was…. (Lees verder op: https://diaconalereis.nl/reisupdate-4-kerkdienst/ )#BoleraPalmsSchool Bolera Palms School

Geplaatst door Malawigroep 2019 op Zondag 21 juli 2019

4 Responses

  1. Nelly

    Wat een belevenissen! “Ietsje anders”, die kerkdienst, dan in Open Haven, maar wel kleurrijk en enthousiast!
    Ga zo door. Groetjes

  2. Bertjan

    Super om jullie verhalen te lezen! Succes morgen op jullie eerste werkdag.

  3. Gert

    Geweldig, wat jullie daar allemaal meemaken.
    Heel intens denk ik. Geniet met elkaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *