Reisupdate #5: De eerste werkdag.

geplaatst in: Reisupdate | 0

Reisupdate #5: De eerste werkdag.

Vandaag was voor ons de allereerste werkdag aangebroken. De dag begon voor drie dappere zielen met een frisse duik in het zwembad. Toch vreemd dat de avond ervoor minstens zes personen zich hadden opgeven voor de desbetreffende zwemsessie. Wellicht komt het door het vroege tijdstip van 6 uur.

Om 7 uur stond zoals gepland een geweldig ontbijt op ons te wachten. Met uitzondering van een paar schone slapers, die zich flink moesten haasten met het smikkelen, want bouwopzichter André heeft ons een strakke planning opgelegd. Om half 8 vertrekken we namelijk naar de bouw, gegeten of niet.

Tegen alle verwachtingen in was de eerste dag bijzonder productief. We dachten eerst te moeten wennen aan de omgeving en werkzaamheden, maar zodra we begonnen met werken waren we niet meer te stoppen. We hebben de fundering van de lerarenhuisjes uitgegraven en het huisje voor de vrouw die HIV-kinderen opvangt krijgt al mooi vorm door het metselwerk. Ook de elektra en het kinderwerk verliepen soepel. Er was zelfs tijd over waardoor er al een speeltoestel is gemaakt in de speeltuin van de school.

We zijn geholpen door een paar ingehuurde Malawianen. Wat werken die hard! En dat voor een loon dat in onze ogen zo ontzettend laag is. Echt respect voor hen! Af en toe konden ze het toch niet laten om ons voorzichtig uit te lachen als we weer stonden te klungelen met het metselen. Ook al dachten wij dat het goed ging.

Het graafwerk bij de eerste huisjes deed flink wat stof opwaaien. Allereerst was er nog flink wat gedoe om de juiste locatie te bepalen. Nadat enkele onbekende Malawianen hun mening gaven over de plek waar het moest komen konden we na een kleine vertraging gelijk losgaan. Binnen korte tijd hadden we het struikgewas helemaal weggehaald en konden we beginnen met het uithakken van het gat voor de fundering. Het was hard werken, maar ondanks de blaren en pijnlijke ruggen zat de sfeer er goed in en hadden we flink wat kinderlijk publiek. Om de sfeer vast te houden hebben we luidkeels gezongen tijdens het werken. Dit was door het hele dorp te horen. Uiteraard kwam ‘Africa’ van Toto voorbij. Al dit gegraaf bracht echter frustraties met zich mee. Deze gevoelens liepen bij een groepslid zelfs zo hoog op dat zij de behoefte voelde een schattig kuikentje dat voorbijliep uit te maken voor ‘vuile k*tkip’. We zullen geen namen noemen. In ander nieuws: De groep is erg verrast over Idelette’s vulgaire taalgebruik. Maar bij het avondeten smaakten hierna de kippenkluifjes haar des te lekkerder. Wat een land als Malawi toch teweeg kan brengen in een zorgzame moeder.

Opzichter André had zich een waardig stalen ros verschaft van een Malawiaan. De opzichter moest zich snel kunnen verplaatsen tussen de verschillende projecten in de enorme wereldstad Bolera. De fiets was een technische hoogstandje, voorzien van geen remmen en nog verscheidene wielen. De kilometers die André hierop heeft afgelegd wegen niet op tegen de prestaties van de Tour de France.

Naast deze sportieve prestatie van André is er aan het eind van de dag nog een potje volleybal in het zwembad gespeeld.

Aan het eind van het diner hebben we de dag met één woord moeten omschrijven. Onze favoriet kwam van Widmiange: Vermoeitastisch.

Verder kwamen de volgende woorden voorbij:

Dankbaar

Indrukwekkend

Paapie (zo wordt Jurrian Pape door alle kinderen genoemd)

Bijzonder

Eindelijk

Voldaan

Respect

Trots

Graven

Team

Anders

Gezellig

Leerzaam

Amazing

K*tkip (je weet vast wel van wie deze komt)

Reading (Vandaag hebben we samen met de kinderen voor het eerst gelezen)

Cement (Carla heeft haarzelf bewezen als metselaar)

Veel

Nuttig

Positief

Bladeren

Amen

Obbin (zo noemt Isabel, dochtertje van Trijnet en Jurriaan, onze grote vrind Robbin)

Al met al was het dus een knettermooie dag, aldus Bert van der Kuilen.

Deze blog is geschreven door Stefan en Ruben.

P.S. Mam, ik hou van je, maak je maar niet ongerust 😉 Xxx, Ruben.

P.S.S Mam, gooi nog even mijn beddengoed in de was alstublieft. Xxx, Stefan.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *