Reisupdate #7: Smurfen.

geplaatst in: Reisupdate | 2

Reisupdate #7: Smurfen.

Een aantal jongeren van de groep zijn zo enthousiast dat ze zelfs om kwart over 5 opstaan om een mooie strandwandeling en foto’s te maken van de zonopkomst. Vanochtend was de plons in het zwembad wel wat alleen, Bert was er vanochtend dus als enigste. Er zijn natuurlijk ook een aantal die wat later opstaan, maar dat komt vandaag vooral omdat ze er achter zijn gekomen dat de wodka helemaal niet zo duur is hier.
Er stond natuurlijk weer een heerlijk ontbijtje klaar voor ons, iedereen gaat elke dag met een goed gevulde maag naar de bouw, kinderwerk of elektra. We proberen bij elke maaltijd de verdeling van de 3 tafels zo eerlijk mogelijk te houden. Echter is er 1 iemand uit deze groep die zijn plek in het kernteam een beetje misbruikt. Ook al doet hij vaak de opening of de afsluiting, hij weet toch elke keer weer als eerste aan de beurt te zijn. Vandaag stond ik op de planning weer bij huisje 2 (Dorpshuisje) samen met: Fokelien, Robbin, Arno, Ruben, Bart. We zijn al super ver met huisje 2. De deuren en ramen zitten er al in en de muren zijn nu zo hoog dat ik (Widmiange) er zelfs met een stapel stenen als krukje er niet bij kan. De drie jongemannen die mee helpen gebruiken een gammele steiger om verder in de hoogte te werken. Een paar van de jongens durfde er op te staan en de rest hielp met stenen en cement brengen.
Bij elektra waren we aan de slag gegaan met het verven van de stoelen. Hierbij waren de frames van rood naar zwart geverfd. De zittingen werden groen of blauw gemaakt. Naast de zittingen hadden Anne en Sarie besloten om permanent als smurfen door het leven te gaan. Er zit meer blauw op hen beiden dan of de blauwe zittingen. Tussen het verven door zijn we gaan kijken bij huisje 1 (lerarenhuisje) en huisje 2 (dorpshuisje). Bij huisje 1 was het weer gezellig druk met veel gezang. Huisje 2 waren zeer, zeer serieus bezig met het metselen van de muren.
Bij Huisje 1 zijn we vandaag een heel stuk verder gekomen. Nadat er gister de eerste stenen gemetseld zijn in de fundering, hebben we vandaag alle muren van één van de twee lerarenhuisjes af kunnen maken. Zoals de afgelopen 2 dagen hebben we ons letterlijk schor gezongen met de meest leuke maar rare liedjes. Zoals: ‘liever te dik in de kist’, ‘We zijn de jongens van de bouw/we zijn de meiden van de bouw’, hoofd, schouders, knie en teen. Als laatste zijn Erben en ik (Sam) samen met de kinderen ons afklopliedje van groep 1 gaan zingen. (We stampen onze voeten en we kloppen onze broeken en onze buik en onze bips, tierelieren tierelieren, en we doen het nog een keer…)
Drie kwartier voordat we klaar waren met het metselen kwam Bert met het ingenieuze idee dat er ook nog een wc moest komen. Onze geweldige Malawiaan Edwin had hier wel een prima plek voor. Dit konden makkelijk naast de huisjes even gaan fixen. Daarna vertelde hij wel nog even dat het gat 2 en een half meter diep moest zijn. Met de fundering waren we niet dieper dan 50 centimeter gekomen. Dit komt door de grond die zo hard is als steen. Daarbij staan we vlak naast een immense boom die redelijk wat aftakkingen heeft onder de grond.
Morgen zullen we bij huisje 1 bezig gaan met het opvullen van de binnenkant van de fundering met zand.

We wilden jullie natuurlijk niet ongerust maken, maar er waren 5 koffers niet gekomen, MAAR vandaag als kers op de slagroom hebben we het volgende te melden: 4 KOFFERS ZIJN EINDELIJK OOK BEMACHTIGD! Na vele telefoontjes met de ‘koffertrut’( staat zo in Karlien haar telefoon) en veel op neer te hebben gereisd zijn ze dus eindelijk binnen. Naja we missen dan nog wel 1 koffer maar die zien we wel ergens terug in Nederland, hopelijk. Nadat Bert om kwart voor 4 ook eindelijk te horen kreeg dat hij zijn persoonlijke koffer terug had, sprong hij letterlijk een gat in de lucht. Ik heb Bert nog nooit zo blij gezien dat hij een schone onderbroek aan kon gaan doen. Daarbij kon Linda met haar bikini eindelijk een lekkere plons in het zwembad maken. Naja plons, zo voorzichtig mogelijk te water gaan, zodat ze haar enkel niet verder naar de kloten kon helpen.
Iedereen zat daar in tegen wel een beetje in een dip vandaag, behalve Eva want die was eindelijk af van haar buikkrampen. Na 3 dagen hard werken merk je dat iedereens lontje wat korter begint te raken. We werken hard, we zijn moe en zijn eigenlijk wel toe aan vakantie. 😊
Met vele lieve groeten van ons allemaal, maar vooral van Eva, Sam en Widmiange.
P.S. ik hoop dat jullie genieten van het lekkere bloedhitte in Nederland, hier kan er wel wat graadjes bij. Pap en mam, ik heb een lang gesprek met de lokale dominee gehad en het over de weeskinderen hier gehad. De dominee wil jullie graag ontmoeten. Ik zie jullie over een paar dagen, doe de groeten aan Kevin van mij. -Widmiange


2 Responses

  1. Irene Sijm

    Jullie werken ook hard, die fysieke arbeid is niet alledaags tenslotte 😉 En dan al die indrukken en zo; best begrijpelijk hoor dat jullie een beetje moe zijn. Nog even doorbijten; zondag is het pas rustdag 😂😂😂

  2. Ina den Bakker

    Heerlijk om met jullie mee te leven en over al jullie avonturen te lezen. Sam en Erben: wat geweldig dat jullie het kleuterliedje nog onthouden hebben, komt altijd wel van pas he? 🙂 🙂
    Veel plezier nog met elkaar en succes met alle werkzaamheden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *