Reisupdate #9: Kwacha-loos.

geplaatst in: Reisupdate | 0

Reisupdate #9: Kwacha-loos.

Joejoe daar zijn we weer. Papi en Pjoter (en een klein beetje Maaikoe) aan het woord. Het was vandaag wederom een enerverende dag. Pieter en ik (Jurrian) wilden graag ontwaken onder het genot van een unox liedje als wekker. Echter werd het volledige tentenkamp ontwaakt door de legendarische woorden van Maresa “ IELLLLL GATVER EEN BEEST, IEL HAAL HEM WEG. Onze gehele tent werd dus wakker door deze kreet om hulp maar niemand verleende de hulp die ze zo duidelijk nodig had. Zoals elke dag stond de wekker lekker vroeg. Voor sommigen was de wekker om half 7 toch een beetje te vroeg. De vele intensieve arbeid in combinatie met een gebrek aan de nachtrust kwam niet iedereen ten goede. Toen de klok 7 uur sloeg was het tijd om bij het ontbijt aan te treden. Tot onze verbazing miste er een gedeelte van onze groep. Achteraf bleek dat deze groep zich had gedistantieerd van de groep om bij de school te kijken hoe de lokale kinderen aan hun schooldag begonnen. Hierdoor hebben zij het ontbijt niet kunnen verorberen in de daarvoor aangegeven tijd ( 7:00 – 7:30). Toen de aangegeven tijd om te vertrekken allang verstreken was, was minimaal de helft van de Malawigroep te vinden in het Van der Kuilen Ziekenhuis om de vele kleine verwondingen te verhelpen. Nadat dokter Bert elke patiënt nauwkeurig had verzorgd was het tijd om onze entree te maken op de bouwplaats. Onder het genot van alle zelf gezongen liederen werd er aan een stuk doorgewerkt. Het zingen van de liedjes had voor de gehele groepje een versterkend effect op de groepscohesie. Overal werd stevig doorgewerkt waardoor de projecten al aardig opschoten. Toen we al een geruime tijd aan het werk waren werd het publiek bij de bouwplaats steeds groter. de aanwezigheid van het grote publiek werkte bij sommige harde werkers averechts. Een paar harde werkers werden afgeleid door de lokale kinderen. Erben was vandaag aan het werk op de bouwplaats maar hield zich ook erg veel bezig met het kinderwerk. Een jongetje genaamd Mustafa liet Erben maar niet los. Er wordt gesuggereerd dat hij stiekem een klein oogje heeft op onze boer Erben. Echter gaan we hier niet van uit omdat dit strafrechtelijk niet is toegestaan in Malawi (Stefan Elsebroek, 26-07-2019 ). Na de onderbrekingen door het kinderwerk was het tijd om te stoppen met het pauzeren en was de tijd aangebroken om weer volledig door te beunen. Tijdens het harde beunen waren er vanuit alle hoeken Nederlandse begrippen te horen. Gescandeerd door de jongelingen van de lokale bevolking. Na deze hele beleving was het tijd om onze maagjes weer te vullen met een ware delicatesse. Iedereen genoot volop van deze maaltijd met ongekend veel groentes en voedingsstoffen en hierna kon iedereen er weer volop tegenaan. Op onze weg naar de bouwplaats werden wij verblijd door de aanwezigheid van wat vrolijke aapjes. Na het op beeld vastleggen van deze prachtige wezens zetten wij onze weg voort naar de bouwplaats. in de middag was het tijd om gemolesteerde stenen van huisje 2 naar huisje 1 te transporteren. De isuzu ( een slap aftreksel van de welbekende suzuki) werd bestuurd door onze eigen toppers genaamd robbin (heen) en stefan (terug) en een poging tot van maaike wat leidde tot een lachen gieren brulletje voor de lokale bevolking. Na al deze taferelen was het tijd om nog even door te beunen. Want om 15:15 was het tijd om alles op te ruimen en om ons klaar te stomen voor ons eerste gezamenlijke uitje, O en wat was dit een fuifje. Als uitje zijn wij naar de MBO- achtige school (waar de kwartiermakers eerder al waren geweest) gegaan met zijn zevenentwintigen in 3 auto’s zo’n 5 minuten bij het resort vandaan. Kwacha-loos ( De Malawiaanse valuta) kwam iedereen terug van ons uitje. Tijdens het avondeten ging maaike er even tussenuit om een sanitaire stop te maken. Toen maaike haar rentree maakte bij het diner kwam bert tot verbazing met de veronderstelling dat er een rare substantie op maaike haar neus zat. Niemand wist wat het precies was tot bert luidkeels riep “het is vogelpoep” iedereen lag in een deuk. Gelukkig voor maaike was iedereen gauw genoeg afgeleid door de volgende bijzondere gebeurtenis die wederom te maken had met het uitscheiden van lichamelijke stoffen. Tijdens het eten nam sarah namelijk Isabel (het dochtertje van trijnet en jurriaan) op schoot. Dit kwam haar echter duur te staan dit omdat isabel haar luier overstroomde. Jottum wat hadden we een lol behalve voor sarah want die was nat. Dit is het einde van deze blog omdat karlien graag wil slapen en niemand nog geld heeft om bier te kopen.
Malaiwaanse groetjes van uw favo blogschrijvers Papi (Jurrian Pape) Pjoter (Pieter de Groot) en Maaikoe ( maaike kruijer).


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *